gedicht

Truien voor Portugal

Hoe het begon. In 2011 was ik in Portugal waar ik op een bankje mijn fleece trui liet liggen. Even later kwam ik terug en was de trui weg.

Van de lokale mensen hoorde ik dat een arme man mijn trui had mee genomen. Zo kwam ik op het idee om de komende jaren fleece truien die ik met mijn punten in de ruilwinkel had “gekocht” mee te nemen naar Portugal.

Ik leg nu een trui heel bewust neer en wacht even verder om te zien wat er gebeurt. Je ziet dan dat na een poosje vaak een hele arme oude mensen naar de trui kijken, er eens om heen lopen en dan de trui mee nemen.

Dit jaar had ik contact met de voedselvoorziening, waar ik hoorde dat er veel armoede is in Portugal. Ik vertelde mijn ervaringen met mijn truien en deze man vertelde mij dat de mensen die een trui meenemen die heel hard nodig hebben, anders laat een Portugees een trui gewoon liggen.

Nog meer gemotiveerd en gesteund door de ruilwinkel (in 2013 hebben zij ook fleece truien voor mij ingezameld) hoop ik nog lang fleece truien mee te kunnen nemen naar Portugal om zo een steentje bij te dragen aan de armoede in dit land.

Mijn dank voor de medewerking van de medewerkers van de Ruilwinkel.

Anita